1934: Het Verhaal van de Eikenboom (Collected Writings, pg 19/49; Original Writings, pg 84)

 

Op een dag, en niet heel lang geleden, zat er een man tegen een eikenboom geleund in een oud park in Surrey, en hij hoorde wat de eikenboom dacht. Nou klinkt dat wel heel raar, maar bomen denken echt, weet je, en sommige mensen kunnen verstaan wat ze denken.

Die oude eikenboom, en het was een heel oude eikenboom, zei tegen zichzelf: "Wat benijd ik die koeien in de wei toch die kunnen rondlopen op het veld, en hier sta ik dan; en alles om ons heen zo mooi, zo wonderbaarlijk, de zon en een zuchtje wind en de regen, en dan sta ik hier op deze plek vast geworteld.

En jaren later ontdekte de man dat in de bloesems van de eikenboom een grote kracht huisde, de kracht om een hoop zieke mensen te genezen, en dus verzamelde hij de bloesems van de eikenbomen en maakte er medicijnen van, en heel veel mensen werden genezen en weer beter.

Een tijdje later op een hete zomermiddag, lag de man op het hoekje van een korenveld net niet in slaap, en hij hoorde een boom denken, want sommige mensen kunnen bomen horen denken. De boom sprak heel zachtjes tegen zichzelf, en zei: "Ik vind het niet meer erg om aan de grond geworteld te zijn, en ik ben niet langer jaloers op de koeien die in de wei kunnen rondlopen, omdat ik naar alle vier de hoeken van de aarde kan om mensen te genezen die ziek zijn.": en de man keek op en merkte dat het een eikenboom was die dat dacht.

 

lieverbeter.nl:   ALLES over Bachbloesems